Świętujemy 30-lecie istnienia!
Biuro Teatralno-Artystyczne (1996-2010) • Obecnie: Formacja Delfini - Mariola Olesiak, Galeria Teatralna - Anna Czuba
Byli u nas:
GAJOS • JANDA • HOLOUBEK • KOBUSZEWSKI • GOGOLEWSKI • SZAFLARSKA • STUHR • PSZONIAK • ŻEBROWSKI • KULESZA
Istniejemy już 30 lat bo jesteście z nami!
Christopher Hampton
ŻAR
Spektakl wg prozy Sandora Maraiego
30 listopada 2026 | Teatr Bagatela | 95 min
Premiera
Przekład
Elżbieta Woźniak
Reżyseria
Jan Englert
Scenografia
Wojciech Stefaniak
Obsada
Daniel Olbrychski
Maja Komorowska
Jan Englert
Zdjęcie Mai Komorowskiej: archiwum prywatne,
zdjęcie Daniela Olbrychskiego: Grażyna Gudejko, zdjęcie Jana Englerta: Mateusz Skwarczek/
Agencja Wyborcza
O przedstawieniu
Legendarny tekst. Dokonana przez dwukrotnego laureata Oscara Christophera Hamptona sceniczna adaptacja wielkiej powieści wybitnego węgierskiego pisarza Sándora Máraiego. Dramat namiętności, których żar nie gaśnie mimo upływu ponad 40 lat.
Mistrzowska obsada. Uczta teatralna najwyższej próby.
Sztuka powstała na zamówienie Erica Abrahama we współpracy z Robertem Haggiagiem i została po raz pierwszy wystawiona 15 lutego 2006 roku w Duke of York’s Theatre. Producenci prapremiery światowej w Londynie: Eric Abraham i Robert Haggiag
Opinie krytyków
Englert opowiada historię swojego bohatera z bólem, zarazem z namiętnością oskarżyciela. Właściwie nie dopuszcza rozmówcy do głosu, a jeśli już, to na swoich warunkach. To mowa człowieka skrzywdzonego. Pytanie jednak – przez kogo? Przez wiarołomnego przyjaciela i równie wiarołomną żonę? Czy przez siebie samego zapamiętałego w podejrzliwości i tak przywiązanego do własnej opowieści, że niepozwalającego na dopuszczenie do głosu jakiejkolwiek wątpliwości dotyczącej jego przekonania. Englert wygrywa tę dwuznaczność. Widz nie wie, czy ma Henrikowi współczuć. Bo on równocześnie w pasji oskarżycielskiej irytuje, a nawet przeraża. Jego monolog nie jest spowiedzią, jest mową prokuratorską.
Krzysztof Biedrzycki
Każdy bohater inspiruje drugiego w sposób twórczy. Przyczynia się do jego rozwoju. Wydaje się w procesie poszukiwania prawdy ważny, a nawet niezbędny. Humanizm tej sztuki polega na tym, że odkrywa ona wagę więzi międzyludzkich, które czynią bohaterów lepszymi, bez względu na trudne do pojęcia zachowania (wyjazd Konrada bez wyjaśnień, bez pożegnania, jego milczenie przez ponad 40 lat), uczucia (romans Krystyny i Konrada), sytuacje (incydent na polowaniu). Ale poznanie prawdy, czy choćby przybliżanie się do niej - mozolne, uporczywe, trudne - zawsze jest tego warte.
Ewa Bąk
Ale po drugie, o sukcesie tego monologu-dialogu decydują aktorzy. Jan Englert umie sugestywnie mówić, a Daniel Olbrychski magnetycznie słuchać. Może się to nawet wydawać zaskakujące dla znających temperament Daniela Olbrychskiego, aż rwącego się do pojedynku. Tymczasem w tym spektaklu trzyma nerwy na wodzy. Tylko przebieranie palcami dowodzi, że nie tylko słucha. Ale przejmuje się niebywale tym wszystkim, co ma do powiedzenia gospodarz.
Tomasz Milkowski
Inscenizacja „Żaru” Christophera Hamptona na podstawie powieści Sándora Máraiego to teatr słowa, gestu i napięcia emocjonalnego ukrytego w pozornie statycznej rozmowie. Jan Englert, reżyser spektaklu i odtwórca jednej z głównych ról, podejmuje świadomą decyzję o maksymalnym ograniczeniu środków inscenizacyjnych – centrum uwagi pozostaje tu aktor, jego głos, postawa, oddech i pauza.
Wiesław Kowalski
Zdjęcia: Katarzyna Kural-Sadowska
Zadzwoń lub napisz maila
+48 606 747 336
biuro@teatralne-delfini.pl
Zapisz się do newslettera
