Świętujemy 30-lecie istnienia!
Biuro Teatralno-Artystyczne (1996-2010) • Obecnie: Formacja Delfini - Mariola Olesiak, Galeria Teatralna - Anna Czuba
Byli u nas:
GAJOS • JANDA • HOLOUBEK • KOBUSZEWSKI • GOGOLEWSKI • SZAFLARSKA • STUHR • PSZONIAK • ŻEBROWSKI • KULESZA
Istniejemy już 30 lat bo jesteście z nami!
Gajos
Janda
Gogolewski
Stuhr
Kulesza
Kobuszewski
Szaflarska
Holoubek
Pszoniak

Anna Seniuk

Christopher Hampton

Życie Pani Pomsel

występuje:

Anna Seniuk

1 czerwca 2026   | Teatr Bagatela  100 min

1 czerwca 2026   | Teatr Bagatela  100 min

Przekład

Małgorzata Wrzesińska

Reżyseria

Grzegorz Małecki

Scenografia i kostiumy

Dorota Kołodyńska

KUP BILET

O spektaklu

Polska prapremiera wstrząsającego monologu na podstawie pamiętników sekretarki Goebbelsa, granego już z ogromnymi sukcesami w wielu krajach na całym świecie. Rzecz o narodzinach zła, ale przede wszystkim o konformizmie, wyparciu i odpowiedzialności każdego i każdej z nas za podejmowane decyzje. Stawia pytania, które z przerażającą aktualnością musimy na nowo stawiać także dziś.

Autor sztuki, Christopher Hampton, jest zdobywcą Oscara za scenariusz do „Niebezpiecznych związków”. Podczas londyńskiej premiery w rolę Pomsel wcieliła się wybitna brytyjska aktorka filmowa i teatralna Maggie Smith. Na deskach Teatru Polonia w tej roli zobaczymy Annę Seniuk, która po raz pierwszy w swojej karierze występuje w monodramie.

…………..

Brunhilde Pomsel żyła naprawdę. Sztuka Christophera Hamptona powstała na podstawie wywiadu, którego udzieliła krótko przed śmiercią oraz dokumentu w reżyserii Christiana Krönesa i Olafa S. Müllera. W Teatrze Polonia wciela się w nią Anna Seniuk.

Trzydziestogodzinna rozmowa z byłą pracownicą Ministerstwa Propagandy i Oświecenia Publicznego III Rzeszy stała się wydarzeniem i odbiła się szerokim echem w mediach na całym świecie (Pomsel była również jedną z bohaterek serialu dokumentalnego Kobiety Hitlera z 2001 roku). W dostępnym w Polsce filmie Niemiecki życiorys – taki jest oryginalny tytuł dramatu Hamptona, A German Life – Brunhilde ma sto cztery lata i niewiele do stracenia (zmarła 27 stycznia 2017 w wieku stu sześciu lat). Tak, była sekretarką Josepha Goebbelsa, owszem, to akurat ją wyróżnia, ale reszta jej życia, niemieckiego życia pani Pomsel, nie tworzy nadzwyczajnej biografii. Takie zwykłe życie.

Monodram Anny Seniuk

Anna Seniuk

Polska aktorka teatralna i filmowa, profesor sztuk teatralnych (1998), od 1998 profesor Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie.

W 1964 roku ukończyła Państwową Wyższą Szkołę Teatralną w Krakowie i zadebiutowała na scenie rolą Irmy w Wariatce z Chaillot J. Giraudoux w Starym Teatrze im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie. W latach 1964–1970 była aktorką Starego Teatru w Krakowie. Następnie wchodziła w skład zespołów Teatru Ateneum (1970–1974, 1991–2003), Teatru Powszechnego w Warszawie (1977–1982) i Teatru Polskiego (1982–1991). Od roku 2003 występuje w Teatrze Narodowym w Warszawie[3].

Występowała także w Teatrze Telewizji, w filmach i w licznych serialach. Niezapomnianą kreację aktorską Magdy Karwowskiej stworzyła w jednym z najpopularniejszych polskich seriali telewizyjnych: Czterdziestolatku i Czterdziestolatku 20 lat później w reżyserii Jerzego Gruzy. Współpracuje z Teatrem Polskiego Radia od lat 70. XX w. Do tej pory zagrała ponad 40 ról radiowych, wśród nich znalazły się także słuchowiska dla dzieci.

Na podstawie: Wikipedia.pl

Opinie krytyków

To pierwszy monodram w dorobku Anny Seniuk. W każdej minucie spektaklu czuje się siłę jej aktorstwa i gigantyczne doświadczenie. Brunhilde wychodzi na scenę, przeprasza za niedowład ciała, siada na fotelu i przez bite dwie godziny, tylko parę razy wstając z siedziska, żeby przynieść sobie w termosie dolewkę herbaty, opowiada o życiu. Seniuk ma dar przyciągania. Tę aktorkę lubi się na dzień dobry i na do widzenia. Nie musi wcale się o to starać, tutaj wręcz toczy walkę o to, żeby wydać się mniej sympatyczna, bo pierwowzór do sympatycznych nie należał.
Łukasz Maciejewski
Tytuł oryginału - Niemieckie życie – zdecydowane lepiej oddaje istotę przesłania dramatu Hamptona, tej odwiecznej, choć w czasie II wojny światowej najjaskrawiej widocznej, dialektyki. Bolesnego paradoksu jednostki zredukowanej do roli społecznego atomu, bezpiecznie emigrującej w głąb bańki, gdzie króluje okrutny refren - co mnie to obchodzi. Ucieczka Brunhildy była udana. Zmarła w wieku 106 lat, tak jak chciała - spokojnie, we śnie. Moralnie rozgrzeszona w owej autokonfesji. Życie Pani Pomsel - przeżyte, opowiedziane, wyparte. Zapomniane?
Tomasz Mlącki
Postać kreowana przez Seniuk, mimo swojej fizycznej statyczności, to bohaterka pełnokrwista. Twórcy nie prezentują nam czarno-białej, wypłaszczonej sylwetki staruszki. Pomsel pełna jest dwuznaczności i dylematów. Z jednej strony odżegnuje się od „tchórzliwych” czynów mężczyzn rządzących III Rzeszą, podkreśla, że nie czuje się winna i odpowiedzialna za to, co spotkało Żydów. Z drugiej jednak strony swoją słabością nazywa "niewiedzę" i brak świadomości, co do prawdziwego losu milionów ludzi podczas II wojny światowej. „Sama złapałam się na propagandę, której byłam częścią” – mówi w pewnym momencie bohaterka.
Konrad Pruszyński
Myślę, że jest to kolejny, bardzo istotny spektakl o uwikłaniu jednostki w system społeczno-polityczny, w historyczny galimatias, który formatuje mentalność ludzki, ich zachowań i odczuć a może mieć wpływ na losy świata. Pięknie, bo powściągliwie, subtelnie wyreżyserowany jest przez Grzegorza Małeckiego, z dyskretnie podkreślającą funkcjonalność i prostotę wnętrzem.
okiem-widza.blogspot.com

Zadzwoń lub napisz maila

phone-1

+48 606 747 336

mail-1

biuro@teatralne-delfini.pl

whatsapp-1

WhatsApp

Zapisz się do newslettera

Scroll to Top